-
1 несчётный
несчётныйnekalkulebla.* * *прил.innumerable, incontable; infinito, incalculable ( бесчисленный)* * *прил.innumerable, incontable; infinito, incalculable ( бесчисленный)* * *adjgener. incalculable (бесчисленный), incontable, infinito, innumerable, innúmero, sin cuento -
2 фокус
фо́кус Iфиз. fokuso.--------фо́кус II1. (трюк) ĵonglaĵo, artifiko, prestidigitaĵo;пока́зывать \фокусы ĵongli, prestidigiti;2. чаще мн.: \фокусы (капризы) разг. kapricoj;\фокусник artifikisto, ĵonglisto, prestidigitisto;\фокусничать разг. kaprici.* * *I м. спец.foco m (тж. перен.)мни́мый фо́кус — foco virtual
не в фо́кусе — fuera de(l) foco
II м.помеща́ть в фо́кус — poner en foco
1) ( ловкий приём) juego de manos, pasapasa m, prestidigitación f; truco m, escamoteo m ( трюк)ка́рточный фо́кус — truco con cartas
показа́ть фо́кус — escamotear vt
2) ( секрет в устройстве чего-либо) secreto m3) разг. ( уловка) ardid m, maña f, subterfugio mбез фо́кусов! — ¡sin cuentos!, ¡sin historias!
••в то́м-то и фо́кус! — ¡ahí está el intríngulis (el quid)!, ¡ahí está la dificultad!, ¡ése es el cuento!
* * *I м. спец.foco m (тж. перен.)мни́мый фо́кус — foco virtual
не в фо́кусе — fuera de(l) foco
II м.помеща́ть в фо́кус — poner en foco
1) ( ловкий приём) juego de manos, pasapasa m, prestidigitación f; truco m, escamoteo m ( трюк)ка́рточный фо́кус — truco con cartas
показа́ть фо́кус — escamotear vt
2) ( секрет в устройстве чего-либо) secreto m3) разг. ( уловка) ardid m, maña f, subterfugio mбез фо́кусов! — ¡sin cuentos!, ¡sin historias!
••в то́м-то и фо́кус! — ¡ahí está el intríngulis (el quid)!, ¡ahí está la dificultad!, ¡ése es el cuento!
* * *n1) gener. (секрет в устройстве чего-л.) secreto, escamoteo (áðóê), juego de manos, juego de pasa pasa, pasapasa, prestidigitación, truco, truco de magia2) colloq. (êàïðèçú) capricho, (óëîâêà) ardid, antojo, manìa, maña, subterfugio3) eng. mancha focal, punto focal4) phys. foco5) special. foco (тж. перен.) -
3 белый
бе́л||ыйblanka;♦ \белый гриб boleto;\белыйые стихи́ blankaj versoj;среди́ \белыйа дня dumtage, malkaŝe;\белыйая ночь nordhela nokto.* * *1) прил. blancoбе́лое вино́ — vino blanco
бе́лый хлеб — pan de trigo
2) мн. ( о духовенстве) secular3) м. ист. ( контрреволюционер) guardia blanco••бе́лое мя́со — carne blanca
бе́лый гриб — boleto blanco
бе́лый медве́дь — oso blanco
бе́лая воро́на — mirlo blanco
бе́лая горя́чка — delírium tremens
бе́лые стихи́ — versos libres
бе́лый биле́т — cartilla de licenciamiento
бе́лое духове́нство — clero secular
бе́лая кость — sangre azul
бе́лые места́, бе́лые пя́тна ( на карте) — lugar (zona) en blanco
бе́лые но́чи — noches blancas
бе́лый свет разг. — mundo m
на бе́лом све́те разг. — en el mundo
среди́ (средь) бе́ла дня разг. — en pleno día
довести́ до бе́лого кале́ния — sacar de quicio (de sus casillas)
чёрным по бе́лому ( написано) разг. — negro sobre blanco; sin faltar punto ni coma
э́то ши́то бе́лыми ни́тками разг. — esto está sólo hilvanado (poco disimulado)
ска́зка про бе́лого бычка́ — el cuento de Maríasarmiento (de nunca acabar)
* * *1) прил. blancoбе́лое вино́ — vino blanco
бе́лый хлеб — pan de trigo
2) мн. ( о духовенстве) secular3) м. ист. ( контрреволюционер) guardia blanco••бе́лое мя́со — carne blanca
бе́лый гриб — boleto blanco
бе́лый медве́дь — oso blanco
бе́лая воро́на — mirlo blanco
бе́лая горя́чка — delírium tremens
бе́лые стихи́ — versos libres
бе́лый биле́т — cartilla de licenciamiento
бе́лое духове́нство — clero secular
бе́лая кость — sangre azul
бе́лые места́, бе́лые пя́тна ( на карте) — lugar (zona) en blanco
бе́лые но́чи — noches blancas
бе́лый свет разг. — mundo m
на бе́лом све́те разг. — en el mundo
среди́ (средь) бе́ла дня разг. — en pleno día
довести́ до бе́лого кале́ния — sacar de quicio (de sus casillas)
чёрным по бе́лому ( написано) разг. — negro sobre blanco; sin faltar punto ni coma
э́то ши́то бе́лыми ни́тками разг. — esto está sólo hilvanado (poco disimulado)
ска́зка про бе́лого бычка́ — el cuento de Maríasarmiento (de nunca acabar)
* * *adj1) gener. (î äóõîâåññáâå) secular, albicante, candeal, cano, albar, blanco, blanco (человек белой расы), puro2) poet. albo4) hist. (êîñáððåâîëóöèîñåð) guardia blanco5) Guatem. zarco -
4 конец
кон||е́ц1. (окончание чего-л.) fino;вре́мя подхо́дит к \конеццу́ la tempo finiĝas;2. ekstremaĵo;pinto (кончик);♦ в оди́н \конец unudirekte;в о́ба \конецца́ tien kaj reen;положи́ть \конец чему́-л. meti finon al io, alfinigi ion;на худо́й \конец en la plej malbona okazo;со всех \конеццо́в све́та el ĉiuj partoj de la mondo;едва́ своди́ть \конеццы́ с \конецца́ми apenaŭ venki materialajn malfacilaĵojn, barakti en materialaj malfacilaĵoj;в \конецце́ \конеццо́в finfine.* * *м.1) (предел, граница) fin m, término m; extremo mконе́ц пути́ (доро́ги) — fin del camino
из конца́ в коне́ц — de un extremo a otro
- до конца2) ( последний момент) final m, fin mпод коне́ц — al fin, al final
коне́ц го́да — final del año
коне́ц неде́ли — fin de semana, week end
в конце́ дня — al final del día, al declinar (al terminar) el día
к концу́ ме́сяца — al final del mes, al finalizar (al terminar) el mes
бли́зиться к концу́ — tocar a su fin
3) ( какого-либо предмета) cabo m, punta f; extremo m, extremidad f; borde m, margen m ( край)4) разг. ( кончина) fin m; muerte fтут ему́ и коне́ц (пришёл) — aquí llegó su fin
5) разг. (путь, расстояние) distancia f, recorrido m, trecho mв о́ба конца́ — de ida y vuelta
в оди́н коне́ц — en una dirección
сде́лать большо́й коне́ц — cubrir una gran distancia
6) мор. ( канат) amarra f, cabo mотда́ть концы́! — ¡largar amarras!
7) мн. концы́ спец. ( обрезки) borra de algodón, estopa f••в конце́ концо́в — al fin y al cabo, al fin y a la postre, por último
без конца́ — continuamente, ininterrumpidamente, sin fin
оди́н коне́ц — un solo destino, un solo fin
на худо́й коне́ц — en el peor de los casos, por mal que vaya
в коне́ц — por completo
оди́н коне́ц — es inevitable
во все концы́ — por doquier, en todas partes
со всех концо́в — de todos los lados, de todas las partes
де́лать, начина́ть не с того́ конца́ — hacer, empezar al revés
конца́ нет (не ви́дно) — no tiene fin (término), no se ve el fin (el término)
конца́-кра́ю (кра́я) э́тому нет, ни конца́, ни кра́ю (кра́я) нет — no tiene límite; es más largo que un día sin pan
концо́в не найти́ — no saber (no encontrar) por donde empezar; no atar cabos
(и) де́ло с концо́м!, (и) де́лу коне́ц! — ¡todo está hecho!, ¡sanseacabó!
пря́тать (хорони́ть) концы́ в во́ду — borrar las huellas (hasta la sombra), tirar la piedra y esconder la mano
положи́ть (класть) коне́ц ( чему-либо) — poner fin (coto) (a)
своди́ть концы́ с конца́ми — arreglárselas; darse trazas
па́лка о двух конца́х — arma de dos filos
коне́ц - де́лу вене́ц погов. — el fin corona la obra
коне́ц! ( при радиопереговорах) — ¡corto!
* * *м.1) (предел, граница) fin m, término m; extremo mконе́ц пути́ (доро́ги) — fin del camino
из конца́ в коне́ц — de un extremo a otro
- до конца2) ( последний момент) final m, fin mпод коне́ц — al fin, al final
коне́ц го́да — final del año
коне́ц неде́ли — fin de semana, week end
в конце́ дня — al final del día, al declinar (al terminar) el día
к концу́ ме́сяца — al final del mes, al finalizar (al terminar) el mes
бли́зиться к концу́ — tocar a su fin
3) ( какого-либо предмета) cabo m, punta f; extremo m, extremidad f; borde m, margen m ( край)4) разг. ( кончина) fin m; muerte fтут ему́ и коне́ц (пришёл) — aquí llegó su fin
5) разг. (путь, расстояние) distancia f, recorrido m, trecho mв о́ба конца́ — de ida y vuelta
в оди́н коне́ц — en una dirección
сде́лать большо́й коне́ц — cubrir una gran distancia
6) мор. ( канат) amarra f, cabo mотда́ть концы́! — ¡largar amarras!
7) мн. концы́ спец. ( обрезки) borra de algodón, estopa f••в конце́ концо́в — al fin y al cabo, al fin y a la postre, por último
без конца́ — continuamente, ininterrumpidamente, sin fin
оди́н коне́ц — un solo destino, un solo fin
на худо́й коне́ц — en el peor de los casos, por mal que vaya
в коне́ц — por completo
оди́н коне́ц — es inevitable
во все концы́ — por doquier, en todas partes
со всех концо́в — de todos los lados, de todas las partes
де́лать, начина́ть не с того́ конца́ — hacer, empezar al revés
конца́ нет (не ви́дно) — no tiene fin (término), no se ve el fin (el término)
конца́-кра́ю (кра́я) э́тому нет, ни конца́, ни кра́ю (кра́я) нет — no tiene límite; es más largo que un día sin pan
концо́в не найти́ — no saber (no encontrar) por donde empezar; no atar cabos
(и) де́ло с концо́м!, (и) де́лу коне́ц! — ¡todo está hecho!, ¡sanseacabó!
пря́тать (хорони́ть) концы́ в во́ду — borrar las huellas (hasta la sombra), tirar la piedra y esconder la mano
положи́ть (класть) коне́ц ( чему-либо) — poner fin (coto) (a)
своди́ть концы́ с конца́ми — arreglárselas; darse trazas
па́лка о двух конца́х — arma de dos filos
коне́ц - де́лу вене́ц погов. — el fin corona la obra
коне́ц! ( при радиопереговорах) — ¡corto!
* * *n1) gener. borde, cola, cuerno, extremidad, fondo, margen (êðàì), orilla, cabo, chicote (верёвки, троса), dejo, extremo, fin, final, paradero, pie (страницы, реплики и т.п.), remate, suelo, tope, término, regatón2) navy. (êàñàá) amarra, virador (верёвки)3) colloq. (êîñ÷èñà) fin, (ïóáü, ðàññáîàñèå) distancia, muerte, rabo, recorrido, trecho4) amer. concho5) liter. coronación, coronamento, coronamiento6) eng. (свободный) chicote (троса), cuento, culata, lado vivo (провода, кабеля), terminal (провода), punta, termino, virador (снасть)7) econ. conclusión -
5 с бухты-барахты
prepos.simpl. sin ton ni son, sin venir a cuento -
6 бухты-барахты
с бу́хты-бара́хты прост. — sin venir a cuento, sin ton ni son
См. также в других словарях:
Cuento — I (Del lat. computus, cuenta.) ► sustantivo masculino 1 LITERATURA Obra literaria breve que narra hechos ficticios: ■ le explicó el cuento de Caperucita. SINÓNIMO historieta relato 2 Narración de un suceso: ■ no se fue hasta que acabó con el… … Enciclopedia Universal
cuento — cuento1 (Del lat. compŭtus, cuenta). 1. m. Relato, generalmente indiscreto, de un suceso. 2. Relación, de palabra o por escrito, de un suceso falso o de pura invención. 3. Narración breve de ficción. 4. cómputo. El cuento de los años. 5. Embuste … Diccionario de la lengua española
cuento — s m 1 Narración corta de una historia: cuento de hadas, cuento de fantasmas, un libro de cuentos 2 Narración corta y cómica: cuentos de Pepito 3 Dicho falso, mentira o chisme: ¡Esos son puros cuentos: no es cierto! 4 Cuaderno con dibujos y texto… … Español en México
cuento — sustantivo masculino 1) fábula, conseja, patraña, historieta. 2) relato, narración*. 3) chisme, habladuría*, embuste, enredo, chispazo … Diccionario de sinónimos y antónimos
Cuento de terror — Saltar a navegación, búsqueda El cuento de terror (también conocido como cuento de horror o cuento de miedo, y en ciertos países de Sudamérica, cuento de suspenso), considerado en sentido estricto, es toda aquella composición literaria breve,… … Wikipedia Español
Cuento de hadas — Saltar a navegación, búsqueda Ilustración de Gustave Doré del cuento de hadas europeo Caperucita Roja Un cuento de hadas es una historia con personajes folclóricos tales como hadas, duendes, elfos … Wikipedia Español
Cuento — Saltar a navegación, búsqueda El cuento es una narración breve de hechos imaginarios o reales, protagonizada por un grupo reducido de personajes y con un argumento sencillo. Contenido 1 Cuento popular y cuento literario 2 Partes del cuento 3 … Wikipedia Español
cuento — sustantivo masculino 1. Uso/registro: literario. Breve narración de hechos fantásticos o ficticios y de carácter sencillo con intenciones moralizadoras y de divertir: El cuento de Pulgarcito es realmente cruel. Los cuentos de hadas gustan mucho a … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
Cuento Tradicional — Saltar a navegación, búsqueda El cuento tradicional es una creación relativamente breve, de carácter narrativo, y autor anónimo, que refiere acontecimientos ficticios. Pero, además, por pertenecer a la tradición oral, el cuento tradicional… … Wikipedia Español
Cuento fantástico — Saltar a navegación, búsqueda El cuento fantástico narra acciones cotidianas, comunes y naturales; pero en un momento determinado aparece un hecho sorprendente e inexplicable desde el punto de vista de las leyes de la naturaleza. Aunque se basa… … Wikipedia Español
Cuento policial — Saltar a navegación, búsqueda Un cuento policial o cuento de detectives es un subgénero literario que agrupa a las narraciones breves de hechos ficticios relacionados directamente con criminales y con la justicia, generalmente teniendo como tema… … Wikipedia Español